Lifestyle

HET TWEEDE TRIMESTER – WEEK 21 TM 27 ZWANGERSCHAPSDIABETES

Het is begonnen. Het ” aftakelen, moe zijn, spanningen maar ook het genieten. De laatste paar weken waren leuk, zwaar en alles beseffend dat het ook de laatste keer zal zijn.
Vandaag een update van mijn tweede trimester! Let’s go!!

FOTO GEMAAKT OP VRIJDAG 16 NOVEMBER – 26 WEKEN ZWANGER.

Alles ging picobello tot week 27. Ik werd ineens sneller moe, kreeg pijntjes in mijn buik en moest echt toegeven dat ik te druk was.
Ik ben iemand die alles op de fiets doet. Hup, Ilayla achterop en gaan met die banaan. Maar het wordt steeds zwaarder.

GEZONDHEID

Pippi is een beetje aan de kleine kant, wat natuurlijk te verwachten was. Ik ben van Hindoestaanse komaf, Ferdi is half Nederlands en half Turks, dus zo een hele grote baby hadden we niet verwacht. Toch kregen wij een extra groei echo. Super spannend was dit maar gelukkig was er niks ernstig. Toch moest dit overlegd worden met de verloskundige, afwachten dus.
Een paar dagen later was het weer tijd voor de OGTT oftewel de suikertest.

Tijdens mijn zwangerschap van Ilayla had ik zwangerschapsdiabetes. Ik zit in de risico groep dus daarom wordt ik er op getest. Samen met mijn ijzer gehalte. Dus weer een suikertest. Dat betekend nuchter melden in het ziekenhuis. Er wordt een buisje bloed geprikt en het welbekende vinger prikje, daarna een super zoet suiker drankje. Hierna volgt er een wachttijd van 2 uur, nog steeds nuchter, gelukkig was Ferdi met mij mee.

Tijdens de 2 uur wachttijd wordt ik gebeld door mijn verloskundige ” we willen toch een extra groei echo laten maken door een gynaecoloog, kan je naar het ziekenhuis komen vanmiddag?”. Aangezien ik er al was kon er het één en ander verschoven worden en konden we na de suikertest gelijk door.

De gynaecoloog constateerde dat de baby inderdaad een kleintje is maar er was niks ernstigs of schikbarend. Wel moet ik over 2 weken terug komen zodat de groei in de gaten gehouden kan worden. Wat een gedoe. En als klap op de vuurpijl kreeg ik 2 dagen later te horen dat mijn suikertest niet okay was, te hoog dus. Wat betekent dat voor mij? Weer aan de insuline en vinger prikjes, yeah!! Ontzettend balen natuurlijk.
Ik val nu officieel onder de medische zorg van het ziekenhuis/gynaecoloog en niet meer onder de verloskundige. En ik durf zelfs te wedden dat ik weer ingeleid zal worden met de 38ste week.

Mijn grote liefde Ilayla.

Ik merk aan alles dat ze zin heeft op de komst van haar zusje. Maar ik merk ook dat het haar een beetje ontregeld. Mama kan wat minder dus baba doet wat meer. Ik ben iets minder actief en ik denk dat de reden is voor haar draakjes gedrag. En iedereen heeft het natuurlijk ook over de komst van de baby. En op dat soort momenten voel ik mij schuldig. Ik probeer zoveel mogelijk met haar te zijn en dingen met haar te doen. Filmpjes kijken, taartjes eten en lekker schommelen. Oja en ze is ook nog eens zindelijk geworden. Ach er veranderd zoveel. Gelukkig is mijn kleine meisje het meest perfecte meisje dat ik me kan voorstellen dus het komt helemaal goed!


Op naar het laatste trimester.Het wordt spannend en geniet steeds iets meer maar ben blij als Pippi er is!

Keep you posted!!

Liefs Ciska

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply

    We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website.

    %d bloggers liken dit: